Wednesday, February 21, 2024
spot_img
Homecinema newsΣύντευξη του Γιάννη Καλαβριανού Λεφτά υπάρχουν…

Σύντευξη του Γιάννη Καλαβριανού Λεφτά υπάρχουν…

Γιάννης Καλαβριανός: «Να τελειώνουμε επιτέλους με τη ρομαντική απεικόνιση των πεινασμένων πλην εξαιρετικά ταλαντούχων νέων καλλιτεχνών».
Είναι νέοι και έχουν ήδη παρελθόν. Σκηνοθέτες και ηθοποιοί που στο αυριανό μέλλον θα αποτελούν το ηχηρό παρόν του Ελληνικού θεάτρου. Δουλεύουν σκληρά, σε σκοτεινές αίθουσες με πενιχρές δυνατότητες και υλικοτεχνικά μέσα. Είναι οι άνθρωποι που δίνουν πνοή στην έρευνα με νεανικό ενθουσιασμό. Άλλες φορές από άποψη επιλογών και άλλες εξ’ ανάγκης οδηγούνται σε Low Budget παραγωγές. Οι παραστάσεις τους έρχονται στο προσκήνιο μέσα από ένα φτωχά υλικό, άλλα πλούσιο πνευματικά παρασκήνιο. Αν όμως είχαν χρήματα, τι θα άλλαζε; Σε μια εποχή αναγκαστικής λιτότητας, σαν τη σημερινή, ας φαντασιωθούμε ένα όραμα χωρίς οικονομικό πρόβλημα. Ποιο είναι αυτό; Οι καλλιτέχνες καταθέτουν την άποψή τους στο www.tospirto.net.

Γιάννης Καλαβριανός: «Θεωρώ ότι πρέπει να συμφωνήσουμε σε τρία βασικά πράγματα:

Α) Ο θεατρικός σκηνοθέτης και ο θεατρικός παραγωγός είναι δύο τελείως διαφορετικά επαγγέλματα. Η ανάπτυξη των θεάτρων στην Ελλάδα με χαρακτηριστικά οικοτεχνίας, ανάγκασε τους σκηνοθέτες να επωμιστούν και την ιδιότητα του παραγωγού, γεγονός εντελώς λανθασμένο και χρονοβόρο.

Β) Το επαγγελματικό θέατρο αποτελείται από δύο εξίσου σημαντικές συνιστώσες, τη δημιουργική και την καθαρά εργασιακή. Όσον αφορά στην πρώτη, τα χρήματα δεν πρέπει να έχουν καμία θέση στην ομαλή ανάπτυξή της. Η τελική πραγμάτωση της ιδέας, οπότε προκύπτουν και τα πρακτικά ζητήματα, εννοείται πως επηρεάζεται από τον διαθέσιμο προϋπολογισμό, χωρίς όμως να είναι αυτός ο αποκλειστικός ρυθμιστής της. Το θέατρο είναι μια χειρονακτική δουλειά (ενώ οι περισσότεροι ακκιζόμαστε με την πνευματικότητά της), άρα όποιος μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια και το μυαλό του, βρίσκει λύσεις και προχωράει. Οι ‘Παραλογές’ δεν είχαν ξεκινήσει με τη σκηνοθεσία που κατέληξαν. Η επιλογή να χειρίζονται οι ίδιοι οι ηθοποιοί τις κονσόλες του ήχου και των φωτισμών προέκυψε λόγω αδυναμίας να πληρώσουμε χειριστή και τα σκηνικά έγιναν με υλικά που βρήκαμε στις αποθήκες του Φεστιβάλ. Η απόφασή μας να προσπεράσουμε τις δυσκολίες, εντάσσοντάς τες όσο πιο δημιουργικά γινόταν στην αρχική ιδέα, γέννησε μια δεύτερη παράσταση που συνεχίζεται για 2η χρονιά και ταξιδεύει σε διεθνή Φεστιβάλ. Όσον αφορά στην καθαρά επαγγελματική συνιστώσα της δουλειάς αυτής, οποιαδήποτε συζήτηση για ελάχιστες ή και ανύπαρκτες αμοιβές των νέων, μέσα σε θέατρα τσέπης, σε πατάρια μαζί με τα χαλιά και πίσω από θερμοσίφωνες, που δήθεν κάνουν τους ορεξάτους ταλαντούχους σκλάβους να ανθίσουν, υποτιμά το ίδιο το θέατρο και το μετουσιώνει σε ακόμη ένα γραφικό χόμπι πλουσίων ή διαταραγμένων. Η φτώχεια δεν είναι προϋπόθεση δημιουργίας αριστουργημάτων, αλλά μια δυσάρεστη συνθήκη, που δεν πρέπει όμως να πτοεί τους δημιουργικούς ανθρώπους. Να τελειώνουμε επιτέλους με τη ρομαντική απεικόνιση των πεινασμένων πλην εξαιρετικά ταλαντούχων νέων καλλιτεχνών. Είναι αυτονόητο πως όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν τις καλύτερες δυνατές συνθήκες εκτέλεσης του επαγγέλματός τους. Ταυτόχρονα, ο καθένας είναι ελεύθερος να πιστέψει σε όποια ιδέα τον παρακινεί και να δουλέψει άμισθος και συλλογικά για την πραγμάτωσή της, προσφέροντας τη δημιουργικότητά και τον χρόνο του. Αλλά αυτό να γίνεται επειδή πίστεψε σε μια δουλειά χωρίς προϋπολογισμό και όχι γιατί όλοι, από τον σπουδαστή της δραματικής έως το Υπουργείο, θεωρούν αυτονόητο πως οι νέοι πρέπει να εργάζονται έτσι.

Γ) Τα χρήματα δεν εμπόδισαν ποτέ κανέναν ταλαντούχο άνθρωπο από το να κάνει μια μεγαλειώδη πατάτα. Τα χρήματα ήταν πάντοτε το μέσον και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Είναι απολύτως απαραίτητα εάν πρόκειται να δημιουργήσει κανείς έναν θεατρικό χώρο, που απαιτεί εγκαταστάσεις και τεχνικό εξοπλισμό, αλλά όχι για μια παράσταση, πόσο μάλλον για μία καλή παράσταση. Ούτε η φτώχεια λοιπόν, ούτε ο πλούτος μπορούν από μόνα τους να γεννήσουν αριστουργήματα. Αφού συμφωνήσουμε στα παραπάνω, θα απαντήσω πως εάν είχα πολλά χρήματα, θα αποζημίωνα αναδρομικά όλους εκείνους που προσφέρθηκαν και συνεργάστηκαν στις προηγούμενες παραστάσεις μας, με το ζήλο και την όρεξη καλοπληρωμένων συντελεστών. Αν πάλι τα χρήματα ήταν τόσα πολλά, θα καλούσα την Τίλντα Σουίντον, τη Λυδία Φωτοπούλου, την Κέητ Μπλάνσετ, το Μηνά Χατζησάββα, τη Φιόνα Σω και τη Ράνια Οικονομίδου και θα τους έβαζα να παίζουν Τσέχωφ μέχρι να ματώσουν».

Πηγή : Tospirto

RELATED ARTICLES

Most Popular

WE RECOMMENT FOR YOU