Wednesday, February 21, 2024
spot_img
HomeΘέατροΣύντευξη της χρύσας κοτταράκου

Σύντευξη της χρύσας κοτταράκου

«Η δουλειά που χρειάζεται ένα τέτοιο κείμενο με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο λίγο χρησιμοποιούμε πραγματικά το διάλογο στις μέρες μας».

Αυτήν την περίοδο «παίζει» σε διπλό θεατρικό ταμπλό. Στην παράσταση “ГЛУМ” (Γκλουμ) που είναι βασισμένη στο «Ημερολόγιο ενός απατεώνα» του Αλεξάντρ Οστρόφσκι στο θέατρο 104 και στο έργο «Ίων», τη σκηνική μεταφορά του γνωστού διαλόγου του Πλάτωνα, από την ομάδα θεάτρου ΗΘΩ και την Λένα Φιλίπποβα.
Ο λόγος για τη νεαρή ηθοποιό Χρύσα Κοτταράκου που μας μίλησε για το πως είναι να είσαι νέος ηθοποιός στην Ελλάδα του σήμερα.

Συστήσου μας
Θεωρώ ότι μεγάλωσα στην Αθήνα, αν και έζησα δύο πολύ κρίσιμα χρόνια σε μια πόλη κοντά στο Λονδίνο, όμως επιστρέψαμε οικογενειακώς στην Αθήνα όταν ήμουν 6 ετών. Φοίτησα στο Πειραματικό Μουσικό της Παλλήνης, που θεωρώ ότι με επηρέασε πολύ παρόλο που δεν διάλεξα την καριέρα του μουσικού. Ύστερα, έζησα κάποια χρόνια στη Θεσσαλονίκη όπου αποφοίτησα από το τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ. και, τελείως τυχαία, βρέθηκα στη θεατρική ομάδα του Πολυτεχνείου. Εκεί μπήκε μέσα μου το μικρόβιο του θεάτρου και γνώρισα τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργαζόμαστε μέχρι και σήμερα – την ομάδα C. for Circus.

Αν και νέα είσαι σε δύο παραστάσεις, το «Γκλουμ» και τον Ίωνα. Πώς μπορείς και μοιράζεσαι σε δύο ρόλους;
Έχω την τύχη να συμμετέχω σε δύο έργα πολύ σημαντικών συγγραφέων και μπορώ να πω ότι είναι φοβερή εμπειρία να μοιράζομαι σε δύο παραστάσεις – μάλιστα, έτυχε να πραγματοποιούνται κοινές μέρες κι έτσι από τη μία τρέχω κατ’ ευθείαν στην επόμενη. Εκ πρώτης όψης, αυτό φαίνεται δύσκολο και κουραστικό, όμως χαίρομαι που συνέβη γιατί μου έδωσε μια καινούργια οπτική για το επάγγελμα του ηθοποιού. Αναγκάστηκα να εξασκήσω την συγκέντρωσή μου ώστε να μεταφέρομαι από τη μία στην άλλη και αντιμετωπίζω πλέον κάποια πράγματα με διάθεση παιχνιδιού, πολύ απλά γιατί δεν έχω χρόνο να τα αντιμετωπίσω αλλιώς. Εν τέλει, δηλαδή, νομίζω ότι αυτή η κατάσταση με έφερε πιο κοντά σε αυτό που ονειρεύομαι να είναι η δουλειά μου.

Τι σε γοητεύει στις παραστάσεις αυτές και στους ρόλους σου;
Είναι τελείως διαφορετικές και αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Όσον αφορά στον «Ίωνα», είναι η πρώτη φορά που έρχομαι αντιμέτωπη με έναν συλλογισμό επί σκηνής. Αυτός ο διάλογος του Πλάτωνα είναι τόσο περίπλοκος και περίτεχνος, που εντυπωσιάζομαι κάθε φορά με τις καινούργιες σκέψεις που ανακαλύπτω και το πόσο πυκνή είναι η νοητική διαδρομή. Το “Γκλουμ”, απ’ την άλλη, είναι μία κωμωδία καταστάσεων με πολύ χιούμορ, ελαφρότητα και σατιρική διάθεση προς την αστική κοινωνία. Είναι διάχυτη η Ρώσικη κουλτούρα σε αυτό το έργο, όμως οι χαρακτήρες είναι πλήρως αναγνωρίσιμοι και στην δική μας επικαιρότητα.

Πώς επικοινωνούν με το σήμερα;
Το έργο του Πλάτωνα είναι συγκλονιστικό. Ο συγκεκριμένος διάλογος έχει γραφτεί το 394 π. Χ. και είναι πολύ σπουδαίο παράδειγμα της τεχνικής που χρησιμοποιούσε ο Σωκράτης για να αναζητεί την αλήθεια στα πράγματα. Η μελέτη και η δουλειά που χρειάζεται ένα τέτοιο κείμενο με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο λίγο χρησιμοποιούμε πραγματικά τον διάλογο στις μέρες μας για να εξετάζουμε τα προβλήματά μας. Αυτό το έργο, λοιπόν, γραμμένο δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν, περιέχει πολλά μυστικά που έχουν ξεχαστεί και είναι, με έναν τρόπο, χρέος μας να τα επαναφέρουμε στο προσκήνιο.
Για τον Α. Οστρόφσκι, δεν είναι τυχαίο που θεωρείται ένας απ’ τους μεγαλύτερους Ρώσους θεατρικογράφους, ανάλογος σε σπουδαιότητα του Τσέχοφ. Το κείμενο αυτό είναι γραμμένο το 1968 και σατιρίζει πολύ έντονα τη ζωή της αστικής κοινωνίας. Μάλιστα, είναι τόσο στοχευμένο που οι καταστάσεις που περιγράφονται δεν έχουν μεταβληθεί – στην ουσία τους τουλάχιστον – σχεδόν καθόλου και ήταν πολύ εύκολο για εμάς να παραλληλίσουμε τους ανθρώπους και τα γεγονότα αυτά με τη σύγχρονη Ελλάδα.

Μπορεί μία νέα ηθοποιός να ζήσει και να στηρίξει τα όνειρά της σήμερα στο θέατρο;
Ναι, υπάρχει τρόπος. Αν και οι περισσότεροι, δυστυχώς, βρισκόμαστε σε κακή οικονομική κατάσταση, δεν πιστεύω ότι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Το πιο δύσκολο είναι να βρεις ανθρώπους με τους οποίους συνεννοείσαι και μοιράζεσαι ένα όραμα.

Άνθρωποι που θαυμάζεις από το χώρο του θεάτρου; Θα ήθελες να μοιάσεις με…
Με γοητεύουν πολύ άνθρωποι που είναι τολμηροί πάνω στη σκηνή, που δεν διστάζουν να εμφανίσουν μεγάλο κομμάτι του εαυτού τους, είτε είναι σκηνοθέτες είτε ηθοποιοί. Μου είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ανθρώπους χωρίς το πλαίσιο του έργου που δημιούργησαν, πάντως συνήθως με ταρακουνούν παραστάσεις που έχουν κοινό μεταξύ τους ένα απίστευτο θράσος που δεν μπορώ παρά να θαυμάσω. Για παράδειγμα, η Λένα Κιτσοπούλου στους«Τυραννόσαυρους Ρεξ», ο Σίμος Κακκάλας στο «Greek Freak Show» και το «Λενζ» του Χάρη Φραγκούλη.

Τι είναι αυτό που σε εκνευρίζει περισσότερο στο χώρο του θεάτρου;
Νομίζω το γεγονός ότι συμβαίνουν τόσες πολλές παραστάσεις στην Αθήνα, που δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Απ’ τη μία είναι ευχάριστο που εμπλέκεται τόσος κόσμος με το θέατρο, απ’ την άλλη αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πολλές επιφανειακές δουλειές.

Σε δέκα χρόνια από τώρα φαντάζεσαι τον εαυτό σου να…;
Θα ήθελα να μάθω και να έχω την ευχέρεια να είμαι πιο επιλεκτική στις δουλειές που κάνω. Τώρα, βρίσκομαι σε ένα σημείο που ακόμα ψάχνω σε τι ακριβώς θέλω να επικεντρωθώ. Ελπίζω σε δέκα χρόνια να έχω μάθει λίγο καλύτερα τον εαυτό μου.

Θα έφευγες για το εξωτερικό με την πρώτη ευκαιρία;
Ίσως όχι με την πρώτη ευκαιρία, σίγουρα όμως θα ήθελα να ζήσω την εμπειρία του εξωτερικού κάποια στιγμή. Θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δω σε τι πράγματα διαφέρει η δουλειά έξω και σε τι είναι όμοια με εδώ.

Όταν οι ηθοποιοί γίνονται πιο αναγνωρίσιμοι αρχίζουν και αλλάζουν;
Φαντάζομαι ότι είναι παράξενο να σε αναγνωρίζουν άνθρωποι που δεν γνωρίζεις και αυτό μπορεί να επηρεάσει τη δημόσια συμπεριφορά σου. Θεωρώ, όμως, ότι πάντοτε είναι επιλογή του καθενός το πώς θα διαχειριστεί τη δημοσιότητά του και με τι τρόπο και αν θα τον αλλάξει.

Μελλοντικά σχέδια
Έχω διάφορα σχέδια κατά νου, πάρα πολλά για την ακρίβεια! Ήδη είναι στα σκαριά δύο παραγωγές για την δεύτερη σεζόν για τις οποίες είμαι πολύ ενθουσιασμένη. Η πρώτη είναι μία σκηνική μεταφορά του διηγήματος του Ο. Ουάιλντ «Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο» στο θέατρο Φούρνος τον Απρίλη και η επόμενη με την ομάδα μου C. for Circus, με την οποία θα ανεβάσουμε το «Δαχτυλίδι της μάνας» του Γ. Καμπύση στο θέατρο Tempus Verum – Εν Αθήναις τον Ιούνιο. Από κει και πέρα, ελπίζω και εύχομαι να συνεχίσω να συνεργάζομαι με ανθρώπους που με εμπνέουν.

Πηγή : tospirto

RELATED ARTICLES

Most Popular

WE RECOMMENT FOR YOU