Απόσπασμα κριτικής της New York Times για την ταινία «Κοτόπουλο Δυναμίτης»

chicken_poster_2

«Το να περιγράψεις την ταινία, ως «ένα multi-media κινηματογραφικό περιοδικό, εμπνευσμένο από τη γενιά της τηλεόρασης», όπως το αποκαλούσε ο σκηνοθέτης της ταινίας Έρνεστ Πίντοφ, τα συνοψίζει όλα!

Σε αυτή την περίπτωση το μέσο είναι κυρίως το μήνυμα. Αλλά το μέσο παραβλέπει χαρούμενα να επιβάλλει πολύ αυστηρά πολλά από τα μηνύματά του, προτιμώντας να δείξει μια διαδοχή από καλειδοσκοπικές ματιές στην απάθεια μέρους της νεολαίας ή αντίθετα, στην εξέγερση ενάντια στο καθεστώς.

Μια και η ταινία απευθυνόταν κυρίως σε φοιτητικά κυκλώματα, όπου και προβαλλόταν για αρκετό καιρό, είναι μεστή με τους καλλιτέχνες που λάτρευαν ουσιαστικά όλοι οι φοιτητές: από τη Τζόαν Μπαέζ μέχρι τον Άντι Γουόρχολ, σε σκετσάκια, τραγούδια και στο σάουντρακ της ταινίας. Και ο Πίντοφ, που έχει σατιρίσει τα ελαττώματα μας κάνοντας καρτούνς (με την βραβευμένη με Όσκαρ ταινία του, «Ο κριτικός»), τόσο στην τηλεόραση όσο και σε ταινίες, είχε τη βοήθεια πολλών κινηματογραφιστών και παρουσιαστών, για να δημιουργήσει αυτό το «σύγχρονο σχόλιο των ηθών και της συμπεριφοράς της επαναστατικής εποχής και πολλών άλλων».

Αλλά το «Κοτόπουλο Δυναμίτης» συχνά είναι και πολλά άλλα πράγματα: ο κωμικός θίασος Ace Trucking Company, για παράδειγμα, που δίνει πραγματικά κωμική γνησιότητα στην ταινία, κάνοντας τη δική τους εκδοχή ενός διαφημιστικού σποτ. Επίσης, μια αποτυχημένη γυμνή ανάγνωση του ρόλου της «Σταχτοπούτας» είναι αστεία, χωρίς να είναι αισχρή, όπως και η μίμηση του  Αμερικανού προέδρου Lyndon B. Johnson.

Οι διάφορες απόψεις των Μαύρων Πανθήρων, των σκληροπυρηνικών εναντίον των διανοούμενων στο θέμα της αμερικανικής σημαίας, το φεμινιστικό κίνημα, ο Malcolm X και το Βιετνάμ γίνονται με αμεσότητα και σαρκασμό.»

Πηγή:Εταιρεία Διανομής New Star